การศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการจัดการขยะอันตรายชุมชนอย่างยั่งยืนในตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

A Study on Current Problems and Sustainable Management Guidelines of Household Hazardous Waste in Bang Krachao Subdistrict, Mueang Samut Sakhon District, Samut Sakhon Province

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการจัดการขยะอันตรายชุมชนอย่างยั่งยืน ในตำบล บางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งสามารถนำไปกำหนดนโยบายที่มีความสอดคล้องกับเป้าหมาย การพัฒนาที่ยั่งยืน โดยการสำรวจพื้นที่และสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการขยะอันตรายชุมชนทั้งหมด 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการประชาสัมพันธ์ (2) ด้านการตั้งจุดทิ้งขยะ (3) ด้านการจัดเก็บขนขยะ และ (4) ด้านการส่งเสริมการมีส่วนร่วม รวมถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาอุปสรรคและข้อเสนอแนะ ผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมดจำนวน 252 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ประกอบด้วย 1) กลุ่มผู้นำชุมชนโดยเลือกแบบเจาะจง และ 2) กลุ่มประชาชนโดยสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ จากนั้น ทำการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ ด้วยสถิติไคสแควร์ ผลการศึกษาพบว่า ทุกหมู่บ้านมีถังขยะอันตรายและมีการเก็บรวบรวมขนส่งไปกำจัด จากการสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการขยะ

Currently, the household hazardous waste (HHW) lacks systematic management due to the improper sorting system thus the waste is mixed leading to environmental contamination and human health impacts. Therefore, understanding relevant baseline data enables management planning in order to formulate policies that are consistent with Sustainable Development Goal 11 and 12. This research conducted a site survey and questionnaire survey about opinion of household hazardous waste (HHW) management consists of 4 parts as follows: (1) the public relations (2) the location of HHW bins (3) the waste collection and transport and (4) the participatory approach; including opinion on problem situation, obstacles and suggestions regarding the HHW management. The total of 252 respondents from nine villages consist of the village headmen and residents in Bang Krachao subdistrict, Mueang district, Samut Sakhon province. The results revealed that there are HHW bins located in all 9 villages along with the waste collection and transport. The overall results of questionnaire survey indicated that part (1) – (4) were at a high level in the village headmen group. For the resident group, it was shown that part (1) – (3) were at a high level but part (4) was at a moderate level. In terms of opinion on problem situation and obstacle, both groups are providing the similar response which is lack of awareness. It can be assumed that the policy formulation is required to promote the capacity building and awareness raising in handling HHW. In addition, the hypothesis testing at the 0.05 significance level revealed that the level of education had the strongest association with opinions regarding community hazardous waste management. Therefore, encouraging participation through educational mechanisms can enhance the efficiency towards sustainable development.